Amhen-for-gambia.jouwweb.nl
Welkom » Het Onderwijs

 

In Gambia bestaat geen leerplichtwet. Een direct gevolg daarvan is dat een groot deel van de volwassen bevolking nauwelijks onderwijs heeft gevolgd. En dus geen baan kan vinden en geen inkomen heeft. Een direct gevolg daarvan is dan weer dat het voor veel volwassenen dus ook onmogelijk is om de schoolopleiding te betalen voor hun kinderen.

 

Hierdoor heeft slechts de helft van de Gambiaanse volwassenen een schoolopleiding genoten, daarvan is 37% man en 13% vrouw. Deze opleidingen duren dan ook zelden langer dan een jaar of vijf/zes. Met als gevolg dat zelfs het grootste deel van de volwassenen niet kan lezen, rekenen of schrijven. Mede daardoor kunnen zij zich ook vrijwel niet onttrekken aan de vicieuze cirkel van armoede en gebrek waarin zij leven. Want met een werkeloosheidspercentage van boven de 75% in het land is het lastig een baan te vinden. Zeker als je geen enkele basis kennis bezit.

 

Alle volwassenen zijn ooit jong geweest, momenteel bedraagt de jeugd onder de 14 jaar zelfs ruim 45 % van de totale bevolking. Daarvan gaat naar schatting ruim een derde nog steeds niet naar school, vanwege geldgebrek. Dit moet zo snel mogelijk gaan veranderen. Daarom zie je dat momenteel veel buitenlandse onderwijsprojecten worden opgezet om dit probleem te doorbreken. Gelukkig gaan nu veel jongeren (vaak met een sponsor, heel soms met een beurs) wel naar school en zien zij het nut in van doorleren.

 

 Er worden door de overheid wel veel scholen gebouwd, maar er zijn vaak geen middelen om ze enig bestaansrecht te geven. Waardoor ze op den duur in verval geraken of zelfs helemaal niet worden afgebouwd. Ook de bevolking zelf neemt initiatieven en bouwt met gemeenschapsgeld scholen. Deze community scholen ontstaan om zoveel mogelijk kinderen te kunnen onderwijzen. Door hun beperkte middelen zijn deze ook scholen doorgaans in slechte staat en hebben geen of amper leermiddelen of accommodatie. Vaak wordt er les gegeven aan soms wel 100 kinderen zonder enige basisbenodigdheden of zelfs maar bevoegde leerkrachten.

 

In Gambia zie je veel Nursery scholen. Je zal dat kunnen vergelijken met onze kleuterscholen. Hier krijgen kinderen van 3 tot en met 6 jaar les. Deze scholen zijn vrijwel altijd gemeenschapsinitiatief, want de overheid ziet het nut er niet van in en steekt hier geen geld in.  Het voortbestaan van dit soort scholen is dan ook grotendeels afhankelijk van giften en sponsoring door derden. Je ziet op de naamborden van deze scholen dan ook vaak Europese namen staan, waardoor je kan zien wie de sponsor / donateur van een dergelijk schooltje is.

 

 Dit zijn de kinderen waar we over praten

*** George Krol's The Gambia III ***

Wederom onze dank aan George voor het mogen gebruiken van dit materiaal

 

Vanaf 7 jaar bezoekt een kind een Primary School te vergelijke met de basis school. Door geldgebrek kunnen veel ouders dit echter niet betalen en volgen de kinderen dus geen of slechts gedeeltelijk primary school. Op het platteland worden kinderen ook vaak ingezet voor allerlei taken op het land of in het huishouden. En soms komen ze dan helemaal niet op school terecht. Steeds vaker worden leerlingen op dit soort scholen dan ook gesponsord door een buitenlands gezin. Die het kind financieel onder hun hoede hebben genomen zodat tenminste één kind uit het gezin door mag en kan leren.

 

Daarna is er nog de secundary school, zeg maar ons voortgezet onderwijs. Maar dit is slechts voor een zeer beperkte groep kinderen weggelegd, omdat de ouders dit duurdere onderwijs al helemaal niet kunnen betalen. Gelukkig zien we het momenteel wel aantrekken dat jongeren deze school bezoeken mede door de inzet van sponsoring. En dat is een belangrijke ontwikkeling. Daarna is er zelfs ook nog de mogelijkheid om door te stromen naar college of zelfs een universiteit in het buitenland. Maar het zijn alleen de echt gelukkigen die daar terecht komen. Deze leerlingen hebben soms een beurs, maar worden vrijwel altijd gesponsord door een buitenlandse sponsor.

 

Ook worden er vanuit de Gambiaanse overheid langzamerhand stappen gezet om het onderwijs toegankelijker te maken. Meisjes worden nu door de overheid gemotiveerd om naar school te gaan. Zij krijgen op de primairy staatsscholen gratis onderwijs en ook schooluniformen en de boeken worden voordeliger verstrekt. Mede daardoor gaan er nu meer meisjes naar school wat natuurlijk een goede ontwikkeling is. Steeds meer ouders zien echter in dat de kwaliteit van de gesponsorde particuliere scholen beter is dan de staatsscholen en kiezen dus toch voor een particuliere (doorgaans duurdere) school waar dit voordeel dan weer niet geldt. 

 

Dit alles is de reden waarom wij graag iets wilden bijdragen aan de mogelijkheid tot onderwijs voor financieel beperkte gezinnen. Immers als kinderen wel mogen leren, en daardoor zichzelf ontwikkelen en meer kans hebben op een baan in hun latere leven. Kunnen zij doordat in Gambia gezinnen vrijwel altijd bij elkaar blijven wonen in één “home”, mede daardoor de toekomst van een heel gezin veranderen. Wij geloven bovendien dat ieder kind recht heeft op scholing. Ongeacht huidskleur geslacht religie of afkomst

 

Daarom hebben we besloten om als één van onze projecten ook sommige schooltjes te gaan ondersteunen.  Want zolang er geen leerplicht bestaat in Gambia en er zoveel armoede heerst, lopen veel kinderen deze belangrijke basis in hun leven mis. En daardoor hebben ze nauwelijks uitzicht op meer mogelijkheden op een ander leven. Er zijn al zoveel half afgebouwde of in slechte staat zijnde scholen in Gambia dat we bewust niet kozen voor nieuwbouw, of een "eigen school" willen neerzetten. Maar voor het steunen van meerdere  reeds bestaande scholen, door middel van leermiddelen en educatieve materialen.

 

Eerst hebben we tot tweemaal toe getracht één specifieke school in Gambia te gaan ondersteunen. Op beide scholen hebben we veel kunnen bijdragen aan de vooruitgang van gebouw, omstandigheden, leermiddelen en niveau van onderwijs. Toch bleken er op den duur steeds problemen te ontstaan betreffende mismanagement op de scholen. Daar hebben wij persoonlijk veel verlies door geleden. Daarna hakten we de knoop door en besloten ons niet meer te richten op één specifieke school, maar meerdere losse scholen te helpen met kleinere bijdragen en zo toch ons steentje te blijven bijdragen, aan de verbetering van onderwijsomstandigheden.

 

 

 

 

 

Er zijn in Gambia zoveel kinderen die dol graag naar school willen om te leren. Maar dit door persoonlijke omstandigheden vaak dus niet kunnen. Wij vinden dat ze deze kans op ontwikkeling ook verdienen. Daar dragen wij als AmHen for Gambia ook aan bij door een een school sponsor project op te zetten. We sponsoren daarmee inmiddels enkele jongeren en kinderen in het volgen van onderwijs. We hopen dat door meer sponsoring we meer kansen kunnen gaan creëren in de toekomst. Immers één van de Millenium Ontwikkelings Doelen die door de wereldleiders zijn overeengekomen voor 2015 is: "Het is onze ambitie dat in 2015 alle jongens en meisjes ter wereld naar school kunnen en mogen gaan." Daaraan willen wij een stukje bijdragen, door deze kinderen een kans geven. Helpt u ons mee?